No endgame without a healer

Jaja, het werd tijd, maar Saïn is nu de trotse bezitster van een nieuwe gsm, met name de samsung u600. En ik ben er weg van Duh, niet moeilijk als je bedenkt dat mijn vorige gsm (ook een samsung) enkel een vga camera had en dat was het zowat, zelfs geen bluetooth waardoor ik nooit kon meedoen met de filetransfer. Nu heb ik niet enkel bluetooth, maar ook een fm radio, een mp3 speler en een camera met 3.2 Mp en flash wiiii

*trots*

heeft ook geld genoeg gekost

Vandaag, na het bekijken van een filmpje en lang bellen met Thomas (once again), besloot ik toch om eens een keteltje met koud water en zo’n roze stofdoek mee naar boven te nemen en eens het stof af te nemen in mijn kamer. Niet dat het zo heeeeel erg nodig was, maar twas toch heel erg nodig
Op zich is er daar dus niets interessants aan en ook niets leuks. Meestal is da in een half uurtje max gedaan (nu zelfs normaal gezien minder aangezien mijn kamer kleiner is en de hond er bvb niet meer inzit), maar nu heb ik er 2 uur aan gezeten. U leest het goed: 2 uur, 120 minuten, 7200 tergend lange seconden. Why? Simpel. Ik heb of liever had op mijn bureau zo’n plasmabol zitten. Je kent het wel, je steekt dat ding in het stopcontact, er verschijnen zo’n elektrische straaldingen en als je je hand erop legt, komen die elektrische straaldingen naar je vingertoppen. De max zou je denken? Ja tuurlijk Maar ik voelde plots dat die glazen bol wat los zat en voor ik het wist viel hij gewoon te pletter op de vloer. Nu, op zich is glasrapen niet zo erg… Maar het punt is dat dit glas dus ENORM fijn is. Logisch hé, als die elektrische straaldingen naar je vingertoppen moeten gaan. Je kan je dus inbeelden als die bol van een hoogte van ongeveer anderhalve meter valt, dat 1 een mooi geluid geeft 2 je grote en kleine stukken hebt 3 je miniscule kleine ietsiepietsie stukjes hebt. Ik dus meteen naar beneden achter een tweede keteltje zonder water deze keer en een handborstel. Al die stukjes in het keteltje vagen. Ze lagen op mijn bureau, op mijn printer, op een tafeltje onder mijn bureau, op mijn vensterbank tot zelfs op mijn bed. Het was vreselijk… Anderhalf uur ben ik bezig geweest om ieder stukje glas weg te krijgen. Intens stofzuigen hoorde daar dan dus ook bij. Nu staat mijn nachtlampje in de plaats. Nooit moet ik nog zo’n ding hebben. Allemaal kewl hoor, maar trekt veel stof aan, dus moet je stof afnemen en blijkbaar kan die bol gewoon losschroeven wat eigenlijk niet zou mogen.

Volgende keer geef ik hem aan het bedrijf dat interessante reclame maakt voor hun blender… Nog niet gehoord van de Youtubefilmpjes van Will it blend?

Dan moet je hier: http://www.youtube.com/watch?v=qg1ckCkm8YI maar eens kijken Jawel… dit gaat om reclame voor blenders. Er zijn nog meer fimpjes te vinden zenne. In plaats van de I Phone die ze blenden, is het bijvoorbeeld een Wii Remote, een Wii wiel, een cd-rom, speelgoedauto’s enz enz enz… Toch vreselijk jammer van de I Phone Ik zeg het je: these people are mental

Nu, kamer is weer proper, kan er weer maandje tegen En zaterdag achter nieuwe gsm ^^

Bij deze: ik twijfel tussen de Samsung U600 en de Samsung E950 (moet je maar eens voor internetten om te weten over welke gsms het hier gaat). Zelfde prijs, de verschillen zijn details (zoals duurte batterij, al of niet autofocus bij de camera, touch knoppen enz) dus ga ik zaterdag mooi vergelijkingen maken in de winkel zelf en informatie genoeg vragen zodat ik overtuigd kan naar huis lopen met mijn nieuwe gsm.

Ik hou jullie op de hoogte, in de veronderstelling dat het jullie ook maar iets kan schelen

Kijk, tis ier allemaal wel tof enzo… Maar hoewel ik veel bezoekers krijg, krijg ik nooit reacties, behalve dan van Katelijn en Thomas, maar die kreeg ik op netlog ook. Bij deze. Ik hou dit nog vol tot en met vrijdag. Daarna stop ik ermee  Theeft toch geen zin hé.   Tenzij er massa’s veel dingen veranderen en ik plots wordt overladen met reacties, maar dat betwijfel ik sterk…

Maar saai dat een dag kan zijn, maar saai!!! Echt, niet normaal zenne. Ik heb lang kunnen slapen ok. Maar dan was het hé… Wat gaan we eens doen? Dus gekeken naar tv, internetten, uiteindelijk weer gezocht voor een nieuwe gsm en nu is mijn twijfel beperkt tot 3 modellen. Maar kheb hier in mijn blog al genoeg gezaagd over gsms, dus zwijg ik daar ff over ^^

Dan rond 16u het hok van mijn konijn uitgekuist en mijn ratjes ook weer een properder onderkomen gegeven. Hanne was hier dan, nog beetje gepraat enzow… En nu zit ik hier weer voor de rest van de avond. Ik denk dat we vanavond eindelijk met het gezinnetje naar Lost 4 gaan kijken… hebben al paar afleveringen dusja En de maandag speelt er anders toch niets op tv. Morgen ook weer wa films bekijken, auto ’s morgens ook weer eens een onderhoudsbeurt geven en in de namiddag eens mijn kamer uitmesten. Woensdag zijn mijn ouders thuis en zal het klusjesdag weer zijn en donderdagochtend fitnessen. Vrijdag dan proclamatie… Zucht… wat een interessante week zeg

Een weekend kan er niet altijd perfect uitzien, dat heeft de ervaring me dit weekend toch wel geleerd. Geen schrik, alles gaat nog altijd super tussen Joeri en ik en dat blijft gewoon duren ^^ Maar soms zet je je eigen relatie even aan de kant om anderen te helpen. Zo ook dit weekend. En eigenlijk al een groot deel van de week. Ik heb veel tijd gespendeerd met Hanne en geprobeerd haar een beetje op te beuren en te helpen. Ze was emotioneel een wrak omwille van het feit dat Kenneth (haar vriend) haar gedurende de hele blok en examenperiode weinig aandacht had gegeven.
Kijk, mensen doen anders in dergelijke stressy periodes en dat heb ik haar ook uitgelegd. Vrijdag zou Kenneth naar haar gaan om alles uit te praten. Hij had het ook tegen mij gezegd. Hij zou weer zichzelf kunnen zijn nu die examens achter de rug zijn. Ik probeerde dat ook duidelijk te maken aan haar donderdagavond, maar Hanne was gewoon echt té down. Ik kan dat zeker begrijpen, als je in vier weken tijd de kans niet hebt gekregen om je hartje te luchten, dan is het gedoemd om te escaleren. Anyway, Hanne had blijkbaar de vrijdagavond gebeld enzow, maar GSM was weer eens uitgevallen (update over de gsm kwestie volgt ook nog in deze blog) en ze belde naar mij de zaterdagochtend. Ik had de vrijdagnacht toch slapeloze nacht (zie vorige blog) en toen had ik gezien dat ze had gebeld. Nuja, twas toen toch te laat om iets te sturen, maar Hanne belde me dus wakker zaterdagochtend. Kenneth had de vrijdagavond niet naar haar geweest omdat ze gediscussieerd hadden aan de telefoon en hij was er te kwaad voor. In plaats daarvan heeft hij de hele nacht liggen denken… En tot het besluit gekomen dat het voor hem niet meer ging de relatie. Hij heeft daar zijn redens voor en het is hier niet aan mij die uit de doeken te doen. Wat dan wel jammer is, is dat hij het niet face to face heeft kunnen uitmaken. Hanne is dan nog naar hem geweest, maar hij deed niet open. Blijkbaar was hij dan ook niet thuis. Nuja, tot daar.
Ik weet alleszins dat hoewel het geen bevriend koppel meer is, het nog altijd 2 vrienden blijven. Ik blijf klaarstaan voor hen beide en hoop dat ze samen nog eens goed kunnen praten en eruit geraken. Ik ben zeker dat alles voor hen beide weer op zijn pootjes zal terecht komen, daarin zijn het twee sterke mensen.

Als het echt niet meer lukt in een relatie, dan is dat zo. En ok, zijn manier van uitmaken is niet om over naar huis te schrijven. Maar wie zijn wij om daarover te oordelen? Wat er nu vooral belangrijk is, is dat die twee praten. Zodat ze elk dat hoofdstuk kunnen afsluiten en als vrienden uit elkaar kunnen gaan, want die goodwill zit er bij beiden in hoor. Maar vooral Hanne heeft een waarom nodig en hoewel Kenneth mij die waarom heeft verteld, is het niet aan mij om haar dat te vertellen. Ik hoop dan ook dat ze dat begrijpt. Maar het ergste is dat die twee met heel wat frustraties zaten en er werd met iedereen over gepraat… behalve bij hun eigen wederhelft. Via telefoon praten is niet leuk, maar als je elkaar maar zo weinig kan zien face to face, is het wel belangrijk dat je het toch doet via telefoon ofzo ipv het op te kroppen. Een fatale fout dus die ik nooit zal maken. Dan maar via telefoon, het zal misschien eerst escaleren, maar op lange termijn is het beter.

En voor de Ardennen nja… we zien wel Hanne gaat zoiezo mee. Kenneth betaalt zijn deel om ons niet int zak te zetten, maar weet niet of hij meegaat. Dat hangt ervan af of hij en Hanne kunnen overeen komen. Dus we zien wel En Greetn ist ook niet zeker zucht… Och ja Tot daar hé zeg. We zien wel hoe het evolueert, ‘t is tenslotte nog een maand van hier.

Gelukkig kon er wel wat afgelachen worden door Thomas die in het Marktcafé een drink gaf voor zijn verjaardag geweest dinsdag. Enja Dan gebeurt het nogal regelmatig dat mensen ladderzat zijn

We hadden een cadeau mee waarvan we wisten dat het precies iets voor hem was en dat was het ook. Het was zo’n bierhelm waar je twee blikjes kunt insteken en dan via rietjes naar je mond zo. Maar om het plaatje compleet te maken, was er ook een vlagje bij I heart beer echt geniaal gewoon Enja, hij moest dat natuurlijk meteen uitproberen. Kmoet zeggen, in MC zelf was hij nog redelijk. Maar Joeri en ik brachten hem ook naar huis en echt, wa voor wartaal er daar is uitgekomen. Het ging bijvoorbeeld over honden op de maan en het feit dat Joeri futuristische dingen zitten heeft in zijn auto xD echt, twas er weer lekker aangenaam over met Thomas Twas de max maatje, khoop daj u geamuseerd hebt. Klaat het volledige verhaal liever over aan jou dajt in je blogje kunt zetten e

Tenslotte kwam ik vandaag te weten dat het toch niet zal doorgaan om de iPhone te kopen. Ik had gehoord dat je hem toch zonder abonnement kon kopen aan dezelfde prijs… Niet waar dus Hij zal dus effectief met abonnement zijn. Ok, zonder zal mogelijk zijn, maar dan aan 300 euro meer enne… we zijn niet zot e Ik heb dan ook besloten om rond de 150 euro te blijven… als hij dan binnen 2 jaar weer de geest geeft, ga ik er zo niet in af zien. Ik twijfel nu ook zelfs tussen schuiver en de klassieke gsm (die ze blijkbaar candy bar gsm noemen). En klapper, ok ja… maar kheb nu al 1 Echt, kga nog zien

Mijn gevoel gaat naar de D900i van Samsung. Is 169 euro en kan zo goed als alles dak wil datem kan.

Wa vinden jullie eigenlijk? Klapper, Schuiver of Candybar? Want echt, ik twijfel Need help

Want naar het schijnt gaan die schuivers heel rap kapot.

PS: Ik heb deze blog aangepast na een gesprek met Kenneth. Ik ben blij dat hij mij zijn kant heeft weten te vertellen, ik vind het enorm volwassen van hem ook. En immens sympathiek dat hij zoiezo betaalt voor de reis naar de ardennen. Ik heb altijd gezegd me niet te moeien of kant te kiezen. Da’s kinderachtig. Het blijven 2 vrienden van me die ik door dik en dun zal steunen. En ik ben ervan overtuigd dat zij weer zullen overeen komen. Misschien niet zoals voorheen, maar toch ook niet volledig het tegenovergestelde. Ik ben geschrokken van bepaalde dingen van het hele verhaal, maar nu ik de 2 kanten heb gehoord, past de puzzel. Als het botst, is het inderdaad beter er een punt achter te zetten. Het gaat niet om fouten of schuld, het gaat gewoon over: niet bij elkaar passen.

Bij deze

Kijk maar eens goed naar het uur en lach er maar mee… jawel, ik ben nog wakker. Was ik dat van plan? Nee. Is er iets gebeurd? Neen… Welja, maar niets ergs. Kijk, tprobleem zit er hem in dat mijn allerliefste schatje bij me slaapt vanavond. Is dat een probleem? Nee, op zich is dat heerlijk Maar na 3 maand zag ik het al aankomen, een slapeloze nacht. Laat ik beginnen bij het begin.

We hebben allebei al wat last van onze maag en darmen door frietjes van de frituur (hebben dat trouwens altijd, wordt misschien eens tijd om geen frietjes van de frituur meer te eten). Toen we thuiskwamen en zagen dat mijn ouders er nog niet waren, zijn we achtergegaan naar het café waar ze zaten. Blijkt dat het daar iemands verjaardagsfeest was. Een discjockey van beroep, die dacht dat hij moest komen draaien. Toen hij aankwam was iedereen muisstil enja, surprise e Een vriend van hem draaide terwijl hij van zijn feestje kon genieten. Kenden wij de jarige? Banee Maar dat neemt niet weg dat er veel te feesten valt. Jaja, de typische nummerkes om ambiance te maken. Le lac du conne marra, de hucklebuck, de twist, swingen, de vogeltjesdans enz enz enz. Ikzelf ben enorme voorstander van dergelijke liedjes en de ambiance die erbij komt te kijken en dat liet ik maar al te graag zien. Ik danste en zong uit volle borst mee en Joeri (na een tijdje … ) ook. Na uurtje of drie werd het toch tijd om naar huis te gaan. Mijn ouders zaten er btw van rond 17u en ik heb me geamuseerd enkel en alleen door naar hen te kijken. Echt, als die gasten swingen Heel de café kijkt gewoon Suppa ^^ Twas dus 23u als we naar huis gingen, mijn ouders kwamen al snel achter.

En toen is het begonnen. Ik viel in slaap, lepeltjeshouding met ik achter Joeri. Om te beginnen lig ik blijkbaar niet op mijn kant vreemd genoeg. In ons vroeger huis lag ik op dezelfde kant van het bed, maar nu lukt me dat dus blijkbaar niet meer. Ik lig gewoon niet goed en ik denk dat het ligt aant feit dat mijn kamer vroeger aan de noordkant van ons vroeger huis was gelegen, nu aan de zuidkant. Zelfs als ik alleen lig en dus heel dat dubbel bed voor mij alleen heb, lig ik aan de linkerkant (als je voor het bed staat) in foetushouding en dus aan de noordkant van het huis. Mijn ouders zijn vreemd genoeg niet gewisseld van plaats. Nu, dat maakte niets uit, ik kon slapen. Ik ademde echter uit tegen Joeri’s rug en daar kon hij blijkbaar niet goed tegen, kriebelde. Dus om de haverklap werd ik wakker van een arm voor mijn gezicht die aan een rug voor mij aan het krabben was Ok, ik draai me om en val lekker in slaap. Ongeveer anderhalf uur geleden werd ik wakker. Ik lag dus op nog geen 10 cm van de rand van het bed, Joeri nam de rest in. Ik had het warm en moest nodig naar het toilet. Toen ik terugkeerde probeerde ik echt werkelijk te slapen op dat ene kantje. Maar lukte dus echt wel niet Niet dat ik zoveel plaats nodig heb, maar trop is trop e

Anyway, ik duwde Joeri opzij, lukte nie Ik heb hem dus effectief moeten wakker maken (sorry schat) om te vragen of hij wou opschuiven. Eindelijk… vrijheid Ik vond echter mijnen draai nog altijd niet. Ik lag niet op “mijn kussens”. Allez, ik slaap altijd op 3 kussens en naast mij ligt een kleiner (hard) kussen van Coca Cola. Op 2 kussens slapen lukt hoor, maar dan mag het onderste dus blijkbaar niet het CC kussen zijn… Toen ik eindelijk toch een klein beetje goed lag om in slaap te vallen… zucht… beslist Joeri dat hij lang genoeg op die kant heeft geslapen en draait hij zich… Met zijn rechterschouder OP mij… -_-’

Kijk, als Saïntje niet kan slapen, wordt Saïntje humeurig. En in plaats van hem, terwijl ik kwaad en humeurig ben, wakker te maken, besloot ik om naar beneden te gaan en een blogje te schrijven. Ondertussen sigaretje roken. Straks opt gemak weer naar boven, hem op een rustige manier wakker maken en bidden dat ik eindelijk kan slapen. Waarom is dat zo nodig?

Morgenochtend staan we relatief vroeg op (ja, 9 uur is vroeg ) om naar ring shopping te gaan en dan moeten we tegen zes uur bij Joeri’s doopmeter zijn om daar te eten en dan moeten we nog eens (en tzal wss niet voor 23u zijn) naar het marktcafé gaan in Izegem. Waar Bolje 1 zet voor zijn verjaardag dinsdag geweest, dus vroeg thuis zal ook al niet lukken. En alst mooi weer is zondag wil Joeri naar zee. Al dit betekent dus eigenlijk dat Saïntje geen slaaptekort mag hebben, want dan krijg ik hoofdpijn en is mijn avond om zeep…

Nuja, kijk, kga nog eens gaan proberen. Hier twee kussens van beneden meenemen en hopen dat ik EINDELIJK kan slapen

Oja, schatje, als je dit leest, geen paniek hoor lieve jongen. Vind het zo erg niet, it was bound to happen some night… Volgende week wisselen we gewoon lekker van kant en dan zal het al beter gaan en als ge nog eens van plan zijt 3/4 van het bed in te nemen, dan schop ik u er gewoon uit Grapje Nee echt, niet mee inzitten, zo erg is het nu ook weer niet. You know I love you

Zoals ik al eens heb geschreven in een eerder blogje op Netlog, ben ik verhuisd en waar ik nu mijn hondje uitlaat is het verplicht om poepzakjes te gebruiken. Vroeger liet ik hem gewoon op een land lopen en dan was da eigenlijk wel plezant, hij deed zijn behoeftes en da was het. Maar ik heb zo mijn problemen gehad met die poepzakjes en na een tijdje begint dat echt wel tegen te steken. Meestal zit het ook vol jongeren rond het uur dat ik Teddy (mijn hondje) buitenlaat en dan zitten die u zo echt aan te gapen alsof je een marsvrouwtje bent met 1 of ander vierpotig monster. Alsof dat nog niet erg genoeg is, wordt je echt bekeken als je zo’n bruin zakje neemt en gewoon STRONT opraapt. Zucht…

Maar Er is nog hoop. Ik heb de manier gevonden om de poepzakjes te omzeilen. Vroeger wandelde ik met mijn hond eerst aan de linkerkant van de vijver (waar een vuilbak staat trouwens) en dan rond de vijver terugkeren langs de rechterkant. Resultaat? Teddy besloot langs de rechterkant zijn behoefte te doen en Saïn mocht braaf terugkeren naar de linkerkant, naar de vuilbak. Want hoewel het vol onkruid staat waar hij zijn behoefte kan doen, moet hij dat toch altijd weer op open gras doen. Wat ik al eens heb geprobeerd, maar nooit lukte, was hem meenemen achter de struiken aan de linkerkant. Da’s zo een mini mini mini bosje. Staan daar paar bomen, maar er komt daar nooit iemand dus daar hoef je geen poepzakjes te gebruiken. Teddy wou echter altijd, van zodra ik hem mee nam naar daar, meteen er weer uit, het daglicht in. Nu heb ik hem toch wel bij zijn lepels gehad ^^ Ik wandelde rechts van de vijver eerst (let vooral nu op het verschil met vroeger ), dan keer ik links terug en neem ik hem mee in dat mini mini bos. Omdat hij al een tijdje buiten is, kan het hem dan niet meer schelen waar hij zich plaatst (om het maar zo te zeggen) en zet hij zich doodleuk dan tussen de bomen in het mini mini bos Problem solved? I hope so. Ben de poepzakjes meer dan beu en zal nu kijken of dit iedere dag zijn effect heeft

Trouwens, kwestie da ge weet over wie dak het eigenlijk heb Foto van m’n hondje:

Let vooral op de krulspelden in zijn haar want ja wij kunnen dat doen met dat ondertussen 10 jaar oud beestje ^^

En zoals Kat dit bij mij heeft gedaan, doe ik dit bij deze voor Thomas. Jaja, onze goede vriend heeft ondertussen ook een blogje hier. Is zeker de moeite waard, want die jongen zijn hersenspinsels zijn soms zeer moeilijk te volgen ^^

Dus mensjes, ik raad je aan om te gaan kijken: http://bollie.wordpress.com/ 

Zoals ik dus had verwacht, mocht ik van mijn ouders toch nog eens naar Joeri vanavond. Hoewel het al laat was toen ik daar aankwam, was het alsof we nog de hele avond voor ons hadden. En dat was uiteraard ook zo

Het begon allemaal met 1 bericht op zijn gsm. Kijk, Joeri heeft dus 2 gsms met elk 2 simkaarten in. De ene gsm is zoals wij ook onze gsm hebben. Iedereen heeft dat nummer. De andere gsm is puur voor zijn werk. Daarmee kan hij dan bellen naar zijn collega’s en vice versa ^^ En zo kunnen ze hem in het weekend niet lastig vallen hé

Nuja, op een gegeven moment gaat die gsm af. Een sms. Van een zekere Ashley om te vragen of Joeri haar kent (dus: Hey, ik ben Ashley, je kent me wel). Joeri zegt dat het al de tweede keer is dat hij zo’n bericht krijgt. De vorige keer heeft hij niet geantwoord, dat doet hij nu dus wel. Hij zegt: Ik weet niet wie je bent hoor. Zij antwoordt: ik zit naast Tessa in de klas. Joeri: eum… wss verkeerd nummer want ik werk al, ben er 22. In plaats da ze dan slim is en hem gerust laat, stuurt ze nog eens: Ik heb je nummer gekregen van Annelies, ook een meisje uit klas…

Kijk, ofwel bestaat die Ashley echt en is ze het schoolvoorbeeld van “hoe dom kun je eigenlijk zijn”, ofwel zijn het zijn collega’s die hem goed bij zijn lepels hebben, zoals ze hier in de omstreken graag zeggen. In ieder geval heeft het ons ferm veel leute bezorgd ^^ Mijn vriendje leidt een dubbelleven. Ik heb hem gewaarschuwd, ik huur een detective in. Mijn gedacht is dat Joeri helemaal niet werkt als elektricien en dat hij gewoon vroeg opstaat om met zijn klasgenootjes af te spreken ergens en dan gewoon lekker les gaat volgen En dat gedacht dat ik heb wil ik bevestigd zien

Alsof dat alles dan nog niet genoeg was, besloot meneer met zijn dubbelleven ook nog eens moeilijk te doen. We zapten naar 2BE en er was een film met alleszins een paard dat er in meedeed En hij zei: och, kijk, een pony. Kzeg neen, da’s een paard. Een discussie die rap ten einde zou zijn? Denk je? Dan ken je Joeri nog niet. Hij bleef volhouden dat het een pony was, een uit de kluiten gewassen shetlander zelfs. Het was allemaal illusie, daar was helemaal geen paard. En zijn reden was dat enkel pony’s kledij aanhebben. Kledij… (zo’n doek weetjewel ) Hij zei dat we de stok in 2 moesten doen. Het was geen paard, geen pony, dus was het een hond. Ik kan je verzekeren, op den duur wil je die anders zo lieve en tedere schat gewoon het bed uitsmijten e Dusja, ik weigerde (as usual) mij neer te leggen bij zijn mening Ik bleef volhouden dat het een paard was. Om mijn argumenten te staven, vroeg ik hem dan wat volgens hem een paard was. Hij wees een mannelijk persoon aan in de film. De vrouw noemde hij dan de geit. En toen ik vroeg hoe een vrouw er dan volgens hem uitzag, beschreef hij het uiterlijk van een geit… Zucht… Da’s gewoon van kwade wil zijn hé Uiteindelijk heeft hij me toch gelijk gegeven

I always get what I want