No endgame without a healer

Kijk maar eens goed naar het uur en lach er maar mee… jawel, ik ben nog wakker. Was ik dat van plan? Nee. Is er iets gebeurd? Neen… Welja, maar niets ergs. Kijk, tprobleem zit er hem in dat mijn allerliefste schatje bij me slaapt vanavond. Is dat een probleem? Nee, op zich is dat heerlijk Maar na 3 maand zag ik het al aankomen, een slapeloze nacht. Laat ik beginnen bij het begin.

We hebben allebei al wat last van onze maag en darmen door frietjes van de frituur (hebben dat trouwens altijd, wordt misschien eens tijd om geen frietjes van de frituur meer te eten). Toen we thuiskwamen en zagen dat mijn ouders er nog niet waren, zijn we achtergegaan naar het café waar ze zaten. Blijkt dat het daar iemands verjaardagsfeest was. Een discjockey van beroep, die dacht dat hij moest komen draaien. Toen hij aankwam was iedereen muisstil enja, surprise e Een vriend van hem draaide terwijl hij van zijn feestje kon genieten. Kenden wij de jarige? Banee Maar dat neemt niet weg dat er veel te feesten valt. Jaja, de typische nummerkes om ambiance te maken. Le lac du conne marra, de hucklebuck, de twist, swingen, de vogeltjesdans enz enz enz. Ikzelf ben enorme voorstander van dergelijke liedjes en de ambiance die erbij komt te kijken en dat liet ik maar al te graag zien. Ik danste en zong uit volle borst mee en Joeri (na een tijdje … ) ook. Na uurtje of drie werd het toch tijd om naar huis te gaan. Mijn ouders zaten er btw van rond 17u en ik heb me geamuseerd enkel en alleen door naar hen te kijken. Echt, als die gasten swingen Heel de café kijkt gewoon Suppa ^^ Twas dus 23u als we naar huis gingen, mijn ouders kwamen al snel achter.

En toen is het begonnen. Ik viel in slaap, lepeltjeshouding met ik achter Joeri. Om te beginnen lig ik blijkbaar niet op mijn kant vreemd genoeg. In ons vroeger huis lag ik op dezelfde kant van het bed, maar nu lukt me dat dus blijkbaar niet meer. Ik lig gewoon niet goed en ik denk dat het ligt aant feit dat mijn kamer vroeger aan de noordkant van ons vroeger huis was gelegen, nu aan de zuidkant. Zelfs als ik alleen lig en dus heel dat dubbel bed voor mij alleen heb, lig ik aan de linkerkant (als je voor het bed staat) in foetushouding en dus aan de noordkant van het huis. Mijn ouders zijn vreemd genoeg niet gewisseld van plaats. Nu, dat maakte niets uit, ik kon slapen. Ik ademde echter uit tegen Joeri’s rug en daar kon hij blijkbaar niet goed tegen, kriebelde. Dus om de haverklap werd ik wakker van een arm voor mijn gezicht die aan een rug voor mij aan het krabben was Ok, ik draai me om en val lekker in slaap. Ongeveer anderhalf uur geleden werd ik wakker. Ik lag dus op nog geen 10 cm van de rand van het bed, Joeri nam de rest in. Ik had het warm en moest nodig naar het toilet. Toen ik terugkeerde probeerde ik echt werkelijk te slapen op dat ene kantje. Maar lukte dus echt wel niet Niet dat ik zoveel plaats nodig heb, maar trop is trop e

Anyway, ik duwde Joeri opzij, lukte nie Ik heb hem dus effectief moeten wakker maken (sorry schat) om te vragen of hij wou opschuiven. Eindelijk… vrijheid Ik vond echter mijnen draai nog altijd niet. Ik lag niet op “mijn kussens”. Allez, ik slaap altijd op 3 kussens en naast mij ligt een kleiner (hard) kussen van Coca Cola. Op 2 kussens slapen lukt hoor, maar dan mag het onderste dus blijkbaar niet het CC kussen zijn… Toen ik eindelijk toch een klein beetje goed lag om in slaap te vallen… zucht… beslist Joeri dat hij lang genoeg op die kant heeft geslapen en draait hij zich… Met zijn rechterschouder OP mij… -_-’

Kijk, als Saïntje niet kan slapen, wordt Saïntje humeurig. En in plaats van hem, terwijl ik kwaad en humeurig ben, wakker te maken, besloot ik om naar beneden te gaan en een blogje te schrijven. Ondertussen sigaretje roken. Straks opt gemak weer naar boven, hem op een rustige manier wakker maken en bidden dat ik eindelijk kan slapen. Waarom is dat zo nodig?

Morgenochtend staan we relatief vroeg op (ja, 9 uur is vroeg ) om naar ring shopping te gaan en dan moeten we tegen zes uur bij Joeri’s doopmeter zijn om daar te eten en dan moeten we nog eens (en tzal wss niet voor 23u zijn) naar het marktcafé gaan in Izegem. Waar Bolje 1 zet voor zijn verjaardag dinsdag geweest, dus vroeg thuis zal ook al niet lukken. En alst mooi weer is zondag wil Joeri naar zee. Al dit betekent dus eigenlijk dat Saïntje geen slaaptekort mag hebben, want dan krijg ik hoofdpijn en is mijn avond om zeep…

Nuja, kijk, kga nog eens gaan proberen. Hier twee kussens van beneden meenemen en hopen dat ik EINDELIJK kan slapen

Oja, schatje, als je dit leest, geen paniek hoor lieve jongen. Vind het zo erg niet, it was bound to happen some night… Volgende week wisselen we gewoon lekker van kant en dan zal het al beter gaan en als ge nog eens van plan zijt 3/4 van het bed in te nemen, dan schop ik u er gewoon uit Grapje Nee echt, niet mee inzitten, zo erg is het nu ook weer niet. You know I love you